DOKTRYNA
Zasady, na których ma opierać się Wolna Rzeczpospolita
Suwerenność państwa, interes Narodu Polskiego, wolność obywatela oraz odpowiedzialność władzy tworzą fundament projektu WR.
Czym jest doktryna Wolnej Rzeczypospolitej?
Doktryna WR określa podstawowe zasady, które mają wyznaczać kierunek całego projektu państwa. Nie jest zbiorem szczegółowych przepisów ani gotowych rozwiązań sektorowych, lecz fundamentem, z którego wynikają dalsze decyzje ustrojowe i programowe.
Każdy element programu, modelu państwa i przyszłych dokumentów ustrojowych powinien być zgodny z tymi zasadami. Jeżeli rozwiązanie szczegółowe pozostaje z nimi w sprzeczności, wymaga ponownej analizy albo odrzucenia.
Doktryna ma więc pełnić rolę stałego punktu odniesienia — chronić spójność projektu i ograniczać możliwość dowolnego zmieniania jego podstaw pod wpływem bieżącej polityki.
Państwo, Naród, obywatel
W doktrynie Wolnej Rzeczypospolitej źródłem władzy jest Naród, a państwo jest jego narzędziem, nie właścicielem. Prezydent i inne organy władzy mają służyć wspólnocie narodowej i działać w granicach prawa.
Naród rozumiemy przede wszystkim jako wspólnotę etno-historyczną — opartą na ciągłości pokoleń, pochodzeniu, historii, kulturze i dziedzictwie.
Obywatel nie jest poddanym państwa. Państwo ma chronić jego prawa, bezpieczeństwo i wolność, ale nie może dowolnie ingerować w jego życie ani zastępować jego odpowiedzialności.
Państwo jest silne wobec zagrożeń, kapitału strategicznego i własnych funkcjonariuszy, ale ograniczone prawem wobec obywatela.
Najpierw Polska i Polacy — pozostałe rozwiązania mają służyć powodzeniu tego celu.
Suwerenność i interes narodowy
Wolna Rzeczpospolita zakłada państwo suwerenne, narodowe i unitarne. Polska ma zachować realną zdolność samodzielnego podejmowania decyzji w sprawach ustroju, bezpieczeństwa, gospodarki i polityki zagranicznej.
Interes narodowy ma pierwszeństwo przed zobowiązaniami, które osłabiają zdolność państwa do ochrony własnych obywateli, zasobów i strategicznych interesów.
Sojusze i współpraca międzynarodowa są narzędziem wzmacniania Polski, a nie celem samym w sobie. Państwo powinno minimalizować zależności, które ograniczają jego zdolność do działania we własnym interesie.
Wolność i odpowiedzialność
Wolność obywatela jest jedną z podstawowych wartości państwa. Obejmuje szeroką wolność wypowiedzi, krytyki, publicystyki i satyry, przy jasno określonym i zamkniętym katalogu treści oraz czynów zakazanych przez prawo.
Prywatność obywatela powinna podlegać bardzo silnej ochronie. Wolna Rzeczpospolita odrzuca masową prewencyjną inwigilację; ingerencja państwa może następować tylko na konkretnej podstawie, w związku z poważnym przestępstwem lub zagrożeniem państwa, pod kontrolą sądu i na ograniczony czas.
Wolność nie oznacza braku odpowiedzialności. Obywatel odpowiada za własne decyzje, a funkcjonariusz publiczny — za sposób wykonywania powierzonej mu władzy.
Im większa władza, tym większa odpowiedzialność za jej nadużycie.
Silne państwo, ograniczona władza
Wolna Rzeczpospolita zakłada silne państwo zdolne do obrony własnej suwerenności, bezpieczeństwa, strategicznych zasobów oraz interesów Narodu Polskiego.
Siła państwa nie oznacza jednak nieograniczonej władzy nad obywatelem. Władza publiczna ma działać w granicach prawa, podlegać kontroli i ponosić odpowiedzialność za nadużycia.
Państwo ma być szczególnie silne wobec zagrożeń zewnętrznych, korupcji, monopolizacji strategicznych sektorów i nadużyć własnych funkcjonariuszy — ale ograniczone tam, gdzie wchodzi w sferę praw i wolności obywatela.
Państwo ma być silne tam, gdzie jego siła chroni Polskę i Polaków — i ograniczone tam, gdzie mogłaby zwrócić się przeciw obywatelowi.
Od doktryny do programu
Doktryna określa zasady nadrzędne. Program ma przełożyć je na konkretne rozwiązania dotyczące ustroju, gospodarki, bezpieczeństwa, energetyki, rolnictwa, ochrony zdrowia, edukacji, administracji i pozostałych obszarów funkcjonowania państwa.
Każde rozwiązanie programowe powinno być zgodne z doktryną Wolnej Rzeczypospolitej. Dzięki temu poszczególne elementy projektu mają tworzyć jeden spójny system, a nie zbiór przypadkowych postulatów.